عیب نداره...

عیب نداره که " تنهایی " ...

عیب نداره که شبا بدون " شب بخیر " می خوابی...

عیب نداره که جمله " دوست دارم " رو نمیشنوی...

عیب نداره که دلش دیگه برات " تنگ " نمیشه ...

عیب نداره حرفاتو باید تو تختت با " خودت " بزنی ...

عیب نداره زیر بارون بدون چتر، باید " تنها " خیس بشی ...

عیب نداره که کسی نیست " درد " هاتو بهش بگی...

عیب نداره " خدا بزرگه " اونم تنهاست، بدون شب بخیر می خوابه، " دوستت دارم "های تو رو میشنوه و دلش برات تنگ میشه!

حرفاتو به اون بزن، زیر بارون باهاش قدم بزن، به درد و دلت " گوش میده "!!